Oindi’ sa comunigadura, pigada in su sentidu prus mannu ki podit tenni, no esti prus una parti calikisiat de sa vida de sa sotziedadi, ca oindi’ sa comunigadura est issa e totu a cumandai sa vida sotziali. Est issa e totu a fai de manera ki sa sotziedadi siat una e no un’atra, est issa e totu a fai de manera ki sa sotziedadi tirit a unu logu e no a un’atru.

Esti po cussu ki is meris de is grandus cumpangias de comunigadura, caliskisìanta, funti sempri prus scrençosus a arrenuntziai a calancuna fitixedda de su poderi insoru. Esti po cussu ki sempri prus genti, in totu su mundu, arrenùntziat a circai de intrai in is grandus mèdius ‘e comunigadura, ca funti serraus, e si fait issa e totu is mèdius ‘e comunigadura, po dus podi umperai cun fortza e cun libertadi.

Custu libru fuèddat e esti scritu de custa genti, de totu su ki at fatu e de su ki fait, pighendi realidadis de totu su mundu. Ma sa comunigadura autònoma est una cosa manna tropu po nci podi capi in d-unu libru sceti, e difatis custu fuèddat de sa ki umpèrat po primu cosa sa tennologia, fin’‘e sa prus adelantada, tanti ki medas bortas esti lòmpia a meda imbentus a primu de sa comunigadura manna e ofitziali puru.
E comuncas no esti ki aici su sartu si siat impiticau meda, ca s’agàtant acetotu sperièntzias de donnya arratza: arràdiu, telebisura, Arretza, fueddatesu e fueddateddu, e totu custus mèdius torraus a amesturai, intr’‘e issus e totu, ma prus ki atru cun s’Arretza, ki fait sa parti prus manna.

Su libru est unu boddeu de sàbius, ki donniunu fuèddat de su ki fait e de su ki ndi scit de prus, e intr’‘e issus e totu funti diferentis meda puru, ca àndanta de sa semiòtiga (sa scèntzia ki stùdiat is sinnus e is sentidus de is cosas) a is imparamentus po pigai pelìculas, finsas a sa tennologia prus adelantada de sa computadora e de s’Arretza.
Unus cantu funti lèbius e simplis, atrus funti prus grais, ca mancai s’arreferint a cosa prus tènniga, prus po genti de su traballu, e un’atrus cantu fuèddanta de polìtiga puru, ma sempri arreferendisi’ a su sartu e a su traballu insoru.

A contu fatu, a tretus sa ligidura esti traballosa puru, e cun su ki is iscriidoris nanta (e mancai po cumenti du nanta), e cun su ki iant a bolli, podeus essi di acòrdiu po totu, po una parti, o po nudda, ma su balimentu de su libru abàrrat totu, ca si fait connosci, de manera sèria e pretzisa, totu una filera de mèdius, tènnigas, tennologias e sperièntzias ki de atra manera no eus a connosci. E, ki no abàstat, po donnya argumentu nci funt arreferimentus po kini nd’iat a bolli sciri de prus.

Oindi’ ki totus fuèddanta de ICT (est a nai de is Tennologias de Informadura e de Comunigadura, in ingresu Information & Communication Technology) est unu libru ki no podit amancai a totu is ki nci trabàllant e/o nc’iant a bolli traballai cun sentidu.
E, torrendi a is iscriidoris sardus, cumenti no pensai a Miali Anjulu Pira e a is librus suus (Il Villaggio Elettronico e, po una parti, La Rivolta dell’Oggetto puru) ki iant acoitau, candu pagus o nisçunus nci pensat, una parti manna de custas kistionis?

Amos Cardia

Càstia s'arcivu stòrigu de "Librus in Sardu"...